Eline's (levens)kunstblog
Eline Vulsma over leven en kunst
Tate Britain
Categories: museum




Tate Britain, niet te verwarren met het Tate Modern, is geheel gewijd aan de Britse kunst. In de collectie neemt de bekende schilder van romantische landschappen, J.M.W. Turner (1775-1851), een prominente rol in. Hij schildert aanvankelijk nog figuratief, maar allengs worden zijn werken ‘abstracter’. Aquarelachtige olieverfschilderijen waarbij het licht belangrijker is dan de afgebeelde voorwerpen. Een mooi schilderij in die stijl is “Norham Castle, Sunrise” (circa 1845). Het kasteel, nog net herkenbaar, wordt weerspiegeld in het water van een meer. De heuvels eromheen zijn vaag zichtbaar, evenals een paar koeien op de voorgrond. Het is de sfeer die ’t ‘m doet, prachtig doek.


Een heel apart schilderij, van kunstenaar Richard Dadd (1817-1886), heet “The Fairy Feller’s Master-Stroke”. Het is een tamelijk sinister elfjes schilderij, geschilderd door de schilder in de periode dat hij reeds krankzinnig was verklaard. Het is wel erg mooi geschilderd. Sommige mensen hebben een hele studie gemaakt van de betekenis van alle elementen. Queen maakte er zelfs een liedje over.

De collectie gaat aangenaam voort tot de abstracte en conceptuele moderne kunst aan bod komt. Zoals uit mijn eigen werk wel blijkt, ben ik bepaald niet tegen abstract werk. Maar tsja, het mag wel wat voorstellen of enig ambacht verraden. Min of meer uni geschilderde doeken als “Untitled  orange” zijn me teveel concept en te weinig ambacht. Oranje zonder titel. Meer iets voor het Nederlands elftal. Lachen wel om een ander doek met alleen een dun randje als kader en verder alleen groot onderin een datum. De rest is gewoon leeg gelaten, zelfs niet beschilderd. Het is geen mode geworden.

Dan komen we bij een zaaltje gewijd aan Damien Hirst. Voor mij een marketing genie eerder dan een kunstenaar. Een schaap op sterk water. Drie eenvoudige hangende vitrinekastjes met allerlei anatomische attributen van plastic. E.e.a. onder de welluidende titel “Trinity – Pharmacology, Physiology, Pathology”. De uitleg van de maker: de medische wetenschap is de nieuwe religie. Ik zou die uitleg willen aanvullen met: en IKEA is de nieuwe kerk.

Helemaal vers in het museum zijn twee enorme recent ontmantelde straaljagers van kunstenares Fiona Banner. Ook hier regeert het concept. Het bijbehorende verhaal is natuurlijk weer onnavolgbaar. Vervreemding speelt weer een rol en de reactie van de toeschouwer is weer deel van het ‘kunstwerk’: “Stripped and polished, its surface functions as a shifting mirror, exposing the audience to its own reactions.”

Misschien moet er in elke stad wel een hele grote hal komen voor alleen conceptuele kunst. Maar dan in de gewone musea graag weer de hoofdrol voor het ambacht. In de Saatchi Gallery was het een paar dagen later helemaal dolle pret, maar daarover volgende week meer.

Comments are closed.