Eline's kunstblog
Eline Vulsma over kunst en meer
Kunst in het wild (11): hondenfamilie
Categories: Kunst in het wild

 

Al geruime tijd passeer ik aan de CS kant van de pont een hond bij een hondenhok. Een flink beeld van een soort stenen knuffelhond bij een groot hok. Het beeld boeide me niet echt, totdat ik bij het ABN Amrogebouw op de Zuidas een soortgelijk hondenbeeld tegenkwam. Maar wel iets mooier dan de hond bij het CS. Zou het familie zijn?

En jawel, het is familie. Een tamelijk bekende dierenfamilie zelfs. De honden zijn van kunstenaar Tom Claassen, dezelfde als die van de bekende olifanten langs de snelweg bij Almere. Zijn website laat nog veel meer voorbeelden zien van dieren beelden en ook wat andere onderwerpen.

De grappigste hond staat trouwens in Tilburg: een fontein in de vorm van een kwijlende hond. Er loopt een straaltje water uit zijn bek.
Op internet is het nodige commentaar te vinden op het werk van Claassen. Gezien de ‘aaibaarheid’ en de herkenbaarheid van de beelden zijn er natuurlijk veel positieve berichten. En een enkele negatief. Ik moest wel lachen om het zure commentaar van Jeroen Boomgaard op de site Het Lectoraat Kunst en Publieke Ruimte: ” De Zuidas is een testgebied waar het hele scala van openbare kunst aan bod gaat komen. (…) Zo zal de meer herkenbare vorm van publieke kunst er ongetwijfeld een ruime plaats krijgen toebedeeld, zoals blijkt uit de plaatsing van een hond van Tom Claassen bij de ABN Amrobank. Dit succesnummer van de kunstenaar is een vroeg voorbeeld van het bestiarium dat hij op de Hollandse openbare ruimte heeft losgelaten. (…) Het is kunst die geen kwaad doet en die door zijn beestachtige voorkeur latere generaties hooguit zal doen twijfelen aan de verstandelijke vermogens van de Nederlander aan het begin van het derde millennium.”  

Tsja. Veel mensen houden van dieren en van figuratieve kunst. Nu we zelfs een Partij voor de Dieren hebben zou je ook kunnen beweren dat het een mooi beeld van onze tijd geeft. Zelf ben ik geneigd om het met Gandhi eens te zijn en respect voor dieren te zien als een teken van beschaving. Met die verstandelijke vermogens zit het dus wel goed.

 

De hond bij de ABN Amro vind ik beter op z’n plek dan die achter het CS. Hij lijkt op een hond die zit te wachten tot het baasje weer buiten komt. Met zijn snuit zit hij gericht naar de draaideur. Heel herkenbaar en het geeft in die toch vrij kille omgeving ook wel een soort van ‘warmte’.

De hond bij het CS is vooral nuttig als glijbaan voor kleine kinderen, zo merkte ik toen ik een foto wilde maken. Even geduld hebben dus. De plaat met de toelichting is deels beklad, net als het beeld zelf trouwens. Iemand vond het een verbetering om er een glimlach op te tekenen. Het verhaal erbij stelt dat de hond dient om de reiziger attent te maken op het hoogteverschil tussen het drijvende platform en de kade.  Ach, misschien is dat nuttig. Ik vraag me af of het beeld niet beter tot z’n recht zou komen zónder dat hok.


Comments are closed.