Eline's (levens)kunstblog
Eline Vulsma over leven en kunst
Capriccio
Categories: Kunst in het wild

Op weg naar een werkbespreking op Oostenburg kwam ik dit beeld tegen: Capriccio van Ronald Tolman (1948). Het staat sinds 1984 aan de Oostenburgergracht. Het greep meteen mijn aandacht vanwege de dramatische pose van de twee figuren. Je vraagt je af wat het betekent, maar een bordje kon ik zo gauw niet vinden.

Daarom maar even googelen. Buitenbeeldinbeeld.nl weet meer:

Capriccio: Italiaans voor luimig, geestig, gril; de term ‘Capriccio’ komt ook uit de muziek, het betekent grillige uitval, wankel evenwicht en is ook een genreaanduiding voor instrumentale muziek ontstaan in de 16e eeuw. De structuur van de muziek is vrij en lijkt niet gebonden aan een vormschema. In de negentiende eeuw werd capriccio verfranst tot ‘caprice’ en gebruikt voor virtuose stukken met een grillig karakter.

 

Dat is al een mooie verklaring voor de titel. Maar wat bedoelt Tolman ermee? Het antwoord staat op zijn website:

Omtrent ‘Capriccio’ zijn in de loop der jaren heel wat ideeën geformuleerd. En ook de eerste monumentale versie die in de beeldentuin van de kunstenaar staat veroorzaakt regelmatig reacties van over de dijk fietsende voorbijgangers. Ronald Tolman zegt er zelf over: “Het is eigenlijk heel simpel. Ik werd geïnspireerd door een lavendelzakje dat door één van mijn dochters achteloos aan een geknakte figuurstudie was opgehangen. Al associërend kwam ik tot de slotsom dat de twee figuren een ultieme conflictsituatie te zien geven. Ze zijn tot elkaar veroordeeld. De minste beweging van de één veroorzaakt de val van de ander. Dat is de patstelling van mensen die met elkaar in conflict zijn”.

 

Ik vind het een prachtig beeld, maar ook de manier waarop het ontstaan is, is leuk. Hoe een eenvoudige vorm allerlei associaties kan oproepen.

Wat vormen en associaties betreft nog een tip voor een leuke site: http://www.tout-bon.com/best-of-street-art-2011/  Allemaal mooie en grappige voorbeelden van straatkunst.


Comments are closed.