Eline's kunstblog
Eline Vulsma over kunst en meer
KunstRai
Categories: Kunstbeurs

 

De KunstRai veranderde een paar jaar geleden van naam en werd Art Amsterdam. Het moest geloof ik internationaler en exclusiever. Vervolgens moest het nog exclusiever en op een andere plek: Amsterdam Noord. Dat was toch weer niet naar de zin van de deelnemers en uiteindelijk werd dit weekend gewoon weer de KunstRai gehouden op de vertrouwde plek. Dat leverde een leuke beurs op met veel verschillende soorten kunst. Wat mij betreft blijft de KunstRai voortaan gewoon ‘zichzelf’.

 

In het nu volgende overzicht probeer ik wat van die diversiteit aan materialen en stijlen te laten zien. Natuurlijk met een gekleurde bril op, want mijn keuze zal niet automatisch de uwe zijn. En hoewel ik het eigenlijk niet van plan was, wil ik toch ook nog wat opmerken over de ‘opgezette beesten’ discussie die in de pers prominent gevoerd werd de afgelopen week.

 

Laat ik beginnen met de sprookjesachtige inkt tekeningen van Chris Berens. Ze heten ‘Mapping Infinity’, meten 20 x 16 cm en zijn gemaakt met inkt en grafiet op papier. (Jaski Art Gallery).

Iris van Herpen is een modeontwerpster die beeldende kunst heeft gemaakt van haar ontwerpen. Ze heeft daarbij o.a. gebruik gemaakt van de 3D printer. Dat klinkt wat fabrieksmatig, maar zoals gezegd, je moet het wel eerst ontwerpen. Het resultaat is prachtig. Vervolgens is de witte kraag gebruikt voor de foto van fotografe Ingrid Baars (‘La Reine’, oplage 3). Mooie samenwerking. (Galerie Pien Rademakers).

 

Nu ik toch begonnen ben over 3D print, laten we meteen doorgaan naar Galerie Majke Hüsstege. Daar konden we er één live in actie zien. Verder waren er verschillende 3D ontwerpen te koop, zoals dit beeldje van Eric van Straaten:

Het heet ‘Angrybird’ (2012), het materiaal heet ‘resin-infused gypsum’. Iets met gips en hars. Ik vermoed dat de 3D printer een prominente plek gaat krijgen in de kunstwereld.

Dit kannetje vond ik erg leuk bedacht en mooi gemaakt:

Het heet ‘Möwe mit Fisch’ van Kathleen Fink. (Galerie Marzee) Ik schrok wel even van het prijskaartje, ruim 15.000 euro. Dan mag je wel een erg mooi dressoir hebben om dit kannetje tentoon te stellen! (en voor de melk toch maar eentje van de Blokker ofzo…)

 

Twee schilderijen van Vanessa Smith (Artitled! Contemporary Art):

‘Impermanence’ (2012) en ‘Leave it all behind’ (2011), olie en acryl op doek, 80 x 60 cm. Sprak me aan vanwege de combinatie van schilderstijlen. Het is nog net geen abstrealisme zoals ik dat zelf doe, dat is nog wat radicaler. Maar ook bij Smith zie je dat de verschillende elementen van het beeld meer opvallen door het contrast van de stijlen.

 

Vervolgens kom ik langs Gallery Nine, een galerie gespecialiseerd in abstracte kunst. Ik vind niet alles uit de collectie van Nine even mooi, een enkele keer kwam ik zelfs iets tegen wat ik zou bestempelen als erg zwak. Maar er zaten dit keer toch aardige werken tussen:

 

Michiel Jansen, ‘Imago’ (2011), leisteen, pigmenten.

 

Ineke van Koningsbruggen, ‘Bassy 3′(2012), olieverf op doek, 120 x 100 cm.

 

 

Eef de Graaf, various titles, karton relief, 25 x 25 cm.

 

Toeval bestaat niet zeggen ze wel eens, welnu, dit is de derde achtereenvolgende blog dat de naam James Ensor langskomt. Misschien moet ik aan zijn werk eens een heel artikel besteden. Harold Schouten heeft zich door zijn werk laten inspireren:

Het heet ‘Underwater Ensor’ olieverf op linnen (Jan van Hoof Galerie) Het is een beetje Ensor en toch ook weer precies passend bij de stijl van de andere onderwater schilderijen van Schouten die ik zag hangen.

 

Landschappen zijn voor de gemiddelde kamer nog steeds een geliefd sierobject, vandaar dat je die altijd in alle soorten en maten tegenkomt. Deze twee spraken mij aan:

Anke Roder, ‘zonsondergang’, olieverf, bijenwas met pigment (Jan van Hoof Galerie).

Jaap de Vries, ‘mastbos’ (2012), gemengde technieken op aluminium. (Anderwereld galerie)

 

Hier zou je zo aan voorbijlopen:

Wie heeft die verweerde kwast daar opgehangen? Maar het is een bronzen object van Vittorio Roerade: wall branch series ‘small branch’ (Galerie Ramakers) Pas als je goed kijkt zie je de poppetjes op de kwast.

 

Ach ja, dan toch de opgezette beesten kwestie. In mijn Kröller-Müller artikel van vorige week heb ik al uitgebreid stilgestaan bij de namaak tijgers (van geitenvacht). Naar mijn mening is een opgezet dier, ook al is het nagemaakt van een ander vachtje, nooit een beeldend  kunstvoorwerp. Ook niet na toevoeging van een paar toeters en bellen:

Les deux Garçons, ”sure les ailes de l’illusion’ (Jaski Art Gallery). Nu was het niet dit dubbele geitje dat de aandacht trok in de pers, maar de ‘helikopter kat’. Een kunstenaar had zijn huiskat, na een goed leven en helaas een dood door aanrijding, opgezet en voorzien van helikopter elementen. Tot overmaat van de lol / afschuw is het beestje zondagmiddag echt de lucht in gegaan. Partij voor de Dieren over de rooie, publiciteit gegarandeerd. Wat mij betreft gaat het hier dus sowieso niet om een kunstvoorwerp, maar is het dierenmishandeling? Dat lijkt me niet, maar erg smaakvol is het ook niet. Ik zou me willen aansluiten bij één van de reacties op het AT5 forum: “Mijn kat heeft ook een goed leven gehad, dat wil nog niet zeggen dat ik met zijn lijk ga spelen als hij dood is.”

 

Iemand die met échte kunst weergaloos een ander huisdier (de hond) weet te portretteren is Peter Keizer. Daarom is dat zowel ‘coverfoto’ als besluit van dit overzicht:

‘Hier ben ik’ (2012)

cover: ‘Zit, zit, zit’ (2011) Beide Galerie Terra Delft.


Comments are closed.