Eline's (levens)kunstblog
Eline Vulsma over leven en kunst
De Krim
Categories: museum

 

De actualiteit kan wel eens in het voordeel zijn van een bepaalde expositie. Toen het Allard Pierson de tentoonstelling over De Krim op het programma zette, zal het niet gedacht hebben dat diezelfde Krim nog tijdens de tentoonstelling bij Rusland zou worden ingelijfd (na een referendum weliswaar). Nu claimen zowel de Oekraïne als Rusland de archeologische vondsten als hun eigendom en ben ik benieuwd hoe het museum daarmee omgaat. Tot en met 31 augustus 2014 kunt u ze in elk geval nog zien in Amsterdam. Ik geef toe dat het de situatie op De Krim en een bericht over de Russische claim waren die me ertoe brachten om een bezoekje te brengen aan het Allard Pierson.

Al sinds mijn kindertijd bezoek ik eens in de zoveel tijd een expositie van archeologische vondsten. Ik heb nog ergens een boekje liggen met de titel ‘Het goud der Thraciërs’.  Toen was ik 12. Ellenlange lijsten van oude volkeren heb ik sindsdien aan me voorbij zien trekken, maar het enige wat ik onthouden heb is dat Hunnen enge mensen waren. En misschien heb ik dat wel ergens anders opgepikt dan in een museum. Die zelfde Hunnen kwamen hier ook weer even voorbij;  ik las in de folder  ‘Deze tentoonstelling leidt tot een herwaardering van de Scythen, Goten en Hunnen, die eeuwenlang ten onrechte tot ‘barbaren’ zijn bestempeld’. Ik kan me niet herinneren dat ik een voorwerp van de Hunnen heb gezien, volgens mij ging het alleen om voorwerpen van de Scythen en de Griekse kolonies. Daar ga ik alweer 😉

Waarom ga je dan nog naar dit soort tentoonstellingen toe als je toch alle volkeren door elkaar haalt of vergeet? Het is de fascinatie voor twee zaken: het behoud van vreselijk oude voorwerpen en het vakmanschap in tijden waarin men geen machines had. Als iets van twee millennia oud voor me ligt dan vind ik dat nog steeds bijzonder. In dit geval waren er zelfs houten voorwerpen bewaard gebleven, mede dankzij het droge steppenklimaat. Prachtige voorwerpen te over, soms gebruiksvoorwerpen en soms alleen voor de sier. Dit keer heb ik mij verwonderd over de gouden lovertjes die de Scythen op hun kleding hadden. Dat goud was het materiaal waarmee de Grieken het graan betaalden dat ze van De Krim importeerden. Toen was boer zijn blijkbaar een erg lucratieve business.

Extra amusementswaarde hadden de schoolklassen onder leiding van geestdriftige docenten die tot in detail de bijzonderheden in de vitrines toelichtten. Ik was weer terug in de tijd. De meeste leerlingen lopen braaf mee. Er zijn een paar haantjes de voorste die vragen goed beantwoorden. En er zijn standaard een paar leerlingen die er geen zin in hebben en elke keer tot de orde worden geroepen.  Vergeefse moeite en verspilde energie.  Als ze later (echt) groot zijn zullen ze misschien nog eens terugkomen en zich vaag herinneren dat Scythen ook goud hadden.

Meer info: www.allardpiersonmuseum.nl


Comments are closed.