Eline's (levens)kunstblog
Eline Vulsma over leven en kunst
Beelden / storm aan Zee
Categories: museum

De afspraak om naar museum Beelden aan Zee te gaan was weken eerder gemaakt. Op de ochtend van de dag zelf gaf het KNMI code oranje voor de kustprovincies. En niet lang nadat wij arriveerden bij Beelden aan Zee in Scheveningen veranderde dat in code rood / weeralarm. Ondanks dat de storm rond het gebouw spookte, trotseerden toch nog aardig wat mensen met ons het extreme weer.

Beelden aan Zee is een mooi, ruim opgezet museum. Enthousiaste dames van de staf gaven desgewenst toelichting bij de beelden. De tentoonstelling momenteel heet ‘Vormidable’ en exposeert werk van Vlaamse kunstenaars.

De werken zijn heel verschillend, zoals mag blijken uit deze ‘kleine’ selectie:

Dit beschouw ik meer als een rekwisiet dan als een beeld:

Ach, de kleurtjes zijn vrolijk. Dit vind ik een leuk rekwisiet:

Iets voor een spookhuisfilm. Meestal gaan meubels bewegen, maar deze verdwijnt gewoon helemaal in de grond.

Het werk van Jan Fabre is behoorlijk bekend. Over het algemeen kan ik zijn beelden wel waarderen, maar bij de serie ‘Kruisen’ kreeg ik een wat wee gevoel.

Je moet in mijn ogen echt iets bijzonders doen met zo’n kruis om nog te imponeren. Het lijkt voor kunstenaars soms wel een ‘moetje’ om iets met het christelijke symbool te doen. Creatief-met-kruis. Deze zin in de begeleidende tekst lijkt op die gedachte te anticiperen: ‘Hoewel het lijdensverhaal al vele eeuwen door kunstenaars op diverse manieren wordt weergegeven, weet Fabre er in deze serie Kruisen een bijzondere, eigen invulling aan te geven.’ Hm, dat zie ik toch anders.

‘Met het gebruik van ongebruikelijke materialen (sic) zoals juweelkevers en opgezette dieren als steenmarter, wezel en vos brengt hij een verbinding aan tussen het dierlijke en menselijke bestaan.’ Wel, dat doe ik ook op het moment dat ik een kippenboutje eet. Ik vind die verbinding niet erg overtuigend.

Maar ere wie ere toekomt, de ‘Kruisen’ van Fabre roepen bij mij wel een vraag op. Is het doorlopend sarren van christenen o.k. omdat ze níet met geweld reageren op, laten we zeggen, het ‘opleuken’ van hun heilige symbolen? Welke kunstenaar weet iets bijzonders te doen met dat dilemma? De actualiteit roept erom.

Een mooi onderdeel van de vaste collectie is de gipsafdeling, de ‘Gipsotheek’. Je ziet er als het ware de ‘schetsjes’ die de beeldhouwer vooraf heeft gemaakt, het wordingsproces inclusief de vingerafdrukken. Opvallend staat in het middenpad een gipsen voorstudie van De Dokwerker uit Amsterdam.

Nog een aantal beelden uit de vaste collectie:

Dit beeld lijkt te zeggen ‘Laat me naar binnen!’ Wij gingen na een aangenaam bezoek weer naar buiten, de storm in. Verrassend museum op een prachtige plek. Bij voorkeur te bezoeken bij code groen 😉

Meer informatie: www.beeldenaanzee.nl

 


Comments are closed.